|
Laat ik u een verhaal vertellen.
Heel, heel lang geleden - ongeveer 2 jaar - in een land hier heel ver vandaan - namelijk België - was er een groep studenten. Mensen aanwerven was enorm duur door de torenhoge belastingen en moeizaam door de vele regels. Als gevolg daarvan waren er enerzijds veel mensen werkloos, en waren er anderzijds veel overwerkte werknemers en zelfstandigen. Over de tienduizenden bladzijden wetgeving die er per jaar bijkwamen hebben we het dan nog niet eens. Die studenten kwamen echter het werk tegen van onder meer Mises, Rothbard, Hayek en Van Dun. Ze leerden dat overheidsinterventie in de economie eigenlijk onnodig en meestal enorm schadelijk is, ook voor de zwakkeren in de samenleving. Bovendien is het helemaal niet ethisch verantwoord om onschuldige, vreedzame, hardwerkende mensen onder dwang een deel van hun inkomen af te nemen en hen regels op te leggen. Die studenten ontdekten dat een samenleving gebaseerd op persoonlijke vrijheid en verantwoordelijkheid niet alleen veel welvarender en stabieler zou zijn, maar ook veel rechtvaardiger.
Beeld je immers eens een samenleving in zonder centrale bank die met haar papiergeld en drukpers voor permanente inflatie zorgt (prijzen van huizen en bouwgronden ...), en met haar goedkoop krediet economische crisissen veroorzaakt (met zoveel faillissementen en werklozen tot gevolg). Beeld je een samenleving in zonder belastingen op arbeid en arbeidsreguleringen, waardoor iedereen die wil werken ook werk kan vinden, waardoor jonge bedrijven snel nieuwe mensen kunnen aanwerven, waardoor iedereen gemakkelijk ergens kan gaan bijklussen zonder angst voor controle, waardoor zoveel non-profits plotseling mensen kunnen aanwerven om een solidaire samenleving waar te kunnen maken. Beeld je een samenleving in met echte, menselijke solidariteit in plaats van gedwongen inkomenstransfers. Beeld je eens in ...
Dus besloten die studenten om het Rothbard Instituut op te richten, met een eenvoudig doel. Zo helder en goed onderbouwd mogelijk uitleggen aan zoveel mogelijk mensen waarom een samenleving gebaseerd op persoonlijke vrijheid en verantwoordelijkheid een meer welvarende, solidaire en rechtvaardige samenleving zou zijn. De afgelopen twee jaar hebben we al twee boeken gepubliceerd en talloze lezingen en seminaries georganiseerd, en er wordt volop gewerkt aan de plannen voor het komende jaar.
Natuurlijk is zo'n andere samenleving "politiek niet haalbaar". Maar in de politiek is een week al "lange termijn". Vier jaar is in de politiek al bijna een eeuwigheid. Maar de meeste mensen plannen, werken, sparen en investeren op veel langere termijn. Zij, en hun kinderen, zullen nog vele tientallen jaren in deze samenleving leven en werken. Het zijn die mensen die we willen vragen of ze deel willen uitmaken van dit verhaal. Het zijn die mensen die we willen vragen om de krachten te bundelen en mee te investeren in dit project, in een 'happy end' voor dit verhaal.
Je kan dat doen door lid te worden, een eenmalige donatie te geven, ons te contacteren op
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
met waardevolle tips en suggesties, door vrienden en kennissen op de hoogte te brengen, enz.
Ik kom jullie graag tegen in het volgende hoofdstuk van dit verhaal, in 2010!
met vriendelijke groeten,
vrolijk kerstfeest en de beste wensen voor 2010,
namens het Murray Rothbard Instituut
Michaël Bauwens
Voorzitter |
