weblog

Nieuws

Martin de Vlieghere over economen die zich bekeren en Keynesiaans relancebeleid

Martin de Vlieghere in zijn recente bijdrage op de website van denktank workforall:

"Het Keynesiaans relancebeleid van de overheden wordt steeds brutaler en is nauwelijks effectief. De Duitse schrootpremie was een groteske manier om mensen nog eenmaal te snel van auto te doen veranderen en heeft autofabri-kanten nog langer doen treuzelen met hun onafwendbare saneringen. Ook de ongeziene expansie van de monetaire basis in de euro- en dollarzone helpt niet meer om het krediet aan de nijverheid te versoepelen, maar leidt er alleen toe dat de insolvabele banken in een poging om zichzelf overeind te houden, staatsobligaties kopen en nog meer krediet verschaffen aan noodlijdende ondernemingen waaraan ze al veel te veel krediet hebben verschaft...

Door telkens voor de snelle Keynesiaanse uitweg uit een recessie te kiezen, wordt de volgende crisis alleen maar onbeheersbaarder. Duurzaam herstel kan maar komen nadat deflatie de buitensporige prijzen voldoende heeft verlaagd en de ‘spread’ tussen productiekosten en verkoopsprijzen danig is hersteld en zulkdanig winstpotentieel is geschapen, dat ondernemers het niet meer kunnen laten aan te werven."

> Lees het volledige artikel "De wonderbaarlijke bekering van Paul de Grauwe — over Heilzame Deflatoire Correcties en de Inefficiëntie van Keynesiaans Relancebeleid ".

Controversieel artikel Frank van Dun

Volgens heel wat hedendaagse libertariërs is algemeen respect voor privaat eigendom voldoende om vrijheid voor iedereen te garanderen. Daar is Frank van Dun het niet mee eens; volgens hem vereist vrijheid meer dan dat. Het artikel "Freedom and Property: where they conflict", gepubliceerd in het recentelijk verschenen festschrift voor prof. Hans Hermann Hoppe, lokt heel wat discussie uit op de blog van het Mises Instituut in Auburn, Alabama.

Paul de Grauwe tackelt een stroman

In zijn bijdrage van 24 oktober in de Morgen, getiteld "Tachtig jaar na de crash van 1929", schrijft professor Paul de Grauwe het volgende:

"In de jaren dertig liepen nogal wat economen rond die geïnspireerd waren door een sociaal darwinisme dat ervan uitging dat een economische recessie goed was omdat die het systeem "uitzuiverde" van de zwakken en van diegenen die grote fouten hadden begaan. Na de recessie zou de economie sterkers zijn, omdat alleen de fitste lui overleefden. De overheid moest dus zeker niet proberen de recessie tegen te gaan. Op lange termijn leidt zo'n politiek enkel tot zwakke economische structuren. Er lopen nog enkele economen rond die in dit verhaal geloven. Gelukkig vormen ze een uitzondering."

Het is niet met zekerheid te zeggen, maar het lijkt er sterk op dat de Grauwe hier verwijst naar de theorie van de Oostenrijkse School, waar hij kortgeleden in een commentaarstuk door Simon van Wambeke nog eens op gewezen werd.

Maar klopt het wel het dat de reden waarom Oostenrijkse economen de crisis noodzakelijk en "zuiverend" noemen is omdat de zwakken en diegenen die grote fouten hebben gemaakt erdoor worden geliquideerd? Laat ons even naar de bron kijken. Dit is wat Murray Rothbard schrijft in een van de meest bekende beschrijvingen van de "Austrian Business Cycle Theory":

The "boom"(...) is actually a period of wasteful misinvestment. It is the time when errors are made, due to bank credit's tampering with the free market.

Met andere woorden, het krediet dat private en centrale banken uit het niets creëren zorgt ervoor dat ondernemers foute investeringsbeslissingen maken maken, beslissingen die niet zijn afgestemd op wat mogelijk en wenselijk is met het beschikbare kapitaal. Rothbard vervolgt verderop in zijn betoog:

The crisis signals the end of this inflationary distortion (...) The "depression" is actually the process by which the economy adjusts to the wastes and errors of the boom, and reestablishes efficient service of consumer desires.

Tijdens de crisis wordt de door de inflatie en fractioneel reservebankieren veroorzaakte misleiding duidelijk. Mensen beseffen dat er veel minder kapitaal beschikbaar is dan ze daarvoor dachten, en gaan daardoor anders consumeren en investeren. De "economische crisis" is dan de periode waarin de economische productiestructuur zich heraanpast aan de noden en wensen van de consumenten. Zo moeten we ook Rothbards conclusie begrijpen:

In short, and this is a highly important point to grasp, the depression is the "recovery" process, and the end of the depression heralds the return to normal, and to optimum efficiency. The depression, then, far from being an evil scourge, is the necessary and beneficial return of the economy to normal after the distortions imposed by the boom. The boom, then, requires a "bust".

Het "uitzuiveren" slaat dus niet het uitschakelen van personen, maar wel op het rechtzetten van foute beslissingen. En dit gebeurt niet door een strijd van de sterkeren tegen de zwakkeren, maar wel in de vredevolle omgeving van de marktplaats, waar de consumenten tijdens het depressiestadium door hun koopgedrag bepalen welke bedrijven het beschikbare kapitaal op een "goede" manier gebruiken, en welke op een minder goede manier. In crisistijd gaan mensen bijvoorbeeld meer naar de Colruyt en kopen ze minder Mercedessen — en dat vertaalt zich in een heraanpassingsproces waarbij sommige bedrijven beloond worden en andere moeten besparen of, hoe jammer het ook is, failliet gaan.

Kortom, het sociaal darwinisme waar Paul de Grauwe naar verwijst blijkt niet aanwezig te zijn in de Oostenrijkse theorie. Wat "Oostenrijkers" betogen is dat, willen we niet in een permanente economische crisis en een situatie van hyperinflatie belanden, de heraanpassing van de economische productiestructuur noodzakelijk, wenselijk, en daarom "goed" is. Meer nog, een kwade pen zou de tafels kunnen omkeren en Prof. de Grauwe zèlf van sociaal darwinisme kunnen beschuldigen: hij is het immers die een politiek verdedigt van het in het zadel houden van de "sterksten": de onstabiele bankkartels en centrale banken die met hun artificieel lage rentes de ondernemers en consumenten al jaren tot verkeerde investeringen aanzet en door hun destructieve inflatiepolitiek voor aanzienlijke inkomensherverdelingen zorgen, weg van de spaarders en de verdieners van vaste lonen, naar speculeerders, grote bedrijven, en uiteraard ook de overheid. Maar in plaats van elkaar van kwade bedoelingen te beschuldigen (overigens lijkt ons de stelling dat de heer de Grauwe een sociaal darwinist zou zijn erg betwijfelbaar) is het wellicht constructiever het over de argumenten ter zake te blijven hebben.

Hoe Goed Kent U De Oostenrijkse School?

Doet u het beter dan ondergetekende? Probeer het nu!

> Neem de Quiz

Zichtbare en onzichtbare piramiden van ongekende omvang

Investeerder Steven De Klerck publiceerde zojuist het eerste deel van zijn jaarlijkse strategie. Zoals steeds kernachtig en bijzonder interessant.

Ludwig van den Hauwe publiceert "Foundations of Business Cycle Research"

alt

We vernemen zojuist dat Dr. Ludwig van den Hauwe zijn doctoraatsthesis in boekvorm heeft laten publiceren. Het omvangrijke werk handelt over de conjunctuurcyclus en doet dat vanuit het perspectief van institutional economics,

De heldere en grondig uitgewerkte observaties en kritieken in het werk maken het een aanrader voor iedere student economie die grondig onderzoek doet naar de conjunctuurcyclus.

> word lid van de facebook-groep

> bekijk het boek op amazon

Rothbard Zomeruniversiteit 2009

Met 30 deelnemers uit 8 verschillende landen, 9 begenadigde sprekers en een rijk gevuld programma was de eerste internationale editie van de Rothbard Zomeruniversiteit een succes te noemen. Een beter begin van dit nieuwe schooljaar was moeilijk denkbaar!


> Bekijk de eerste foto's op de facebookgroep.

Bachelorthesis over de Oostenrijkse theorie van de conjunctuurcyclus

In zijn recente bachelorthesis voor de Universiteit van Tilburg, "Causes Of The Financial Crisis", legt Rick Habracken de Oostenrijkse theorie van de conjunctuurcyclus uit, om ze vervolgens toe te passen op de huidige crisis.

De thesis kan hier online gelezen worden; hier is er discussie over.

Rothbard Zomeruniversiteit: officiële uitnodiging

Wees erbij komende 10 tot 13 september, op de vierdaagse bijeenkomst over vrijheid, recht, en de economische crisis.



The ideas of economists and political philosophers, both when they are right and when they are wrong, are more powerful than is commonly understood. Indeed the world is ruled by little else.
—John Maynard Keynes


Beste student,


Het langverwachte barsten van de wereldwijde zeepbel is een feit. De illusie dat welvaart uit het niets kan gecreëerd worden komt op haar eind. Miljoenen mensen verliezen hun baan, ondernemingen en carrières gaan ten onder en families vechten om het hoofd boven water te houden. Het meeste hiervan, zoals u wellicht weet, is het gevolg van een bepaalde manier van denken over de rol van banken, de aard van geld, en de taak van de overheid. We mogen het dan vaak oneens zijn met de econoom Keynes, met bovenstaand citaat zijn we het roerend eens: de cruciale rol van ideeën. Verkeerde ideeën, zoals vandaag de dag pijnlijk duidelijk is, kunnen enorm lijden in de samenleving tot gevolg hebben. Vandaar het grote belang van correcte theorie, waardoor schadelijke illusies en dwallingen worden blootgelegd, terwijl het tegelijkertijd de weg toont naar hoe een samenleving vrijer, rechtvaardiger en welvarender kan worden.

Lees de volledige uitnodiging

Met de stroom vooruit

alt

De laatste 10 jaar hebben we een merkwaardig fenomeen meegemaakt. Omstreeks 2001 klapte er een eerste economische zeepbel dicht. Die zeepbel was gedreven door een uitzinnige speculatie op aandelen, meestal in de telecom en ICT-sector. Einde vorig jaar is er een tweede zeepbel gebarsten, ditmaal vooral een zeepbel van vastgoed met onrealistische prijsstijgingen. Dat was maar een deeltje van het débâcle. Artificiële en extreem lage rentes, regelrechte oplichting met piramideschemas, nepfondsen en allerlei onbegrijpelijke afgeleide financiële producten hebben olie op het vuur gegooid. De grootste economische recessie van de laatste honderd jaar was geboren. Vandaag denken velen dat het in de tussenperiode goed ging. In feite is de crisis van 2001 nooit weg geweest.

Lees meer: Met de stroom vooruit

Wie zag de crisis aankomen?

alt

Dirk J. Bezemer van de Universiteit Groningen toont in zijn paper No One Saw This Coming”: Understanding Financial Crisis Through Accounting Models aan dat er wel degelijk mensen zijn geweest die de huidige crisis al in een erg vroeg stadium hadden opgespoord. Daarbij geeft hij volgend commentaar:

Lees meer: Wie zag de crisis aankomen?