weblog

Nieuws

Rothbard in 'De Tijd'

"Het mag nostalgisch overkomen maar geld moet terug een ‘waarde’ hebben. Intussen staan de geldkranen al vier maand open en kruipt de rente naar 0%. Het opportunistische alternatief voor het afbouwen van de schuld is een hoge inflatie voor een lange periode. Dan heeft het geld alsmaar minder waarde en stellen we ons net zoals Murray Rothbard de vraag wat er toch gebeurd is met ons geld."

Econoom Johan Albrecht in De Tijd, 11 februari '09


> Lees ook de andere reacties op het boekje

Eerste seminarie Rechtsfilosofie

Gisteravond ging het eerste Seminarie Rechtsfilosofie met professor van Dun door te Gent. Discussie over de inhoud kan op het forum. Daar vind je ook al een samenvatting van dit eerste seminarie.

Meer info over de Seminaries Rechtsfilosofie is in de agenda te vinden. De facebookgroep van de seminaries is een handige manier om op de hoogte te blijven.

Prague Conference on Political Economy 2009

Prague Conference on Political Economy

Van 24 tot 26 april vindt de Prague Conference on Political Economy plaats. Een van dé 'places to be' wat betreft de Oostenrijkse School in Europa.

De filosofische achtergrond van het utopisme

Zes jaar geleden schreef Frank van Dun in zijn artikel 'De filosofische achtergrond van het utopisme':

"Over de weldadigheid van het utopisme wordt niet met een populariteitstest beslist maar in een confrontatie met de realiteit. De ‘concrete utopieën’ uit het verleden hebben ten koste van massaal lijden het dictaat van de realiteit moeten ondergaan. Het sluipende utopisme waar wij nu mee te maken hebben kan zo’n directe confrontatie nog wel enige tijd ontlopen. Het bevat echter geen enkel element dat ons reden geeft een andere uitkomst te verwachten."

We spreken nu anno 2009, een tijd waarin vele intellectuelen, ondanks de sterke economische terugval en uit de pan swingende schuldopbouw, nog steeds pleiten voor meer 'consumentenvertrouwen' en eensgezinde instemming met grootschalige stimuluspakketten en herverdelingsplannen, die de waarde doen wegvloeien uit het geld en de spaartegoeden van consumenten, ondernemers en belastingbetalers, ten voordele van noodlijdende bedrijven wiens aanbod niet is aangepast aan het huidige economische klimaat. Een tijd ook, waarin ondanks de toenemende economische, monetaire en sociale onzekerheid, men nog steeds allerlei pensioenen, uitkeringen, subsidies en andere zogenaamde zekerheden aan de mensen blijft beloven, waar 'de maatschappij' hen dan in zal voorzien.

Het lijkt met andere woorden dringend tijd om de confrontatie met de werkelijkheid aan te gaan. Bij mijn weten is daar geen beter beginpunt voor dan dit artikel van Frank van Dun, waarin hij de vier universele oorzaken van conflict beschrijft, de corresponderende vier universele oplossingen analyseert, en besluit dat slechts één daarvan de test met de realiteit kan doorstaan.


>> Lees 'De filosofische achtergrond van het utopisme'

Lees meer: De filosofische achtergrond van het utopisme

Een 'bad bank' zal onze banken niet 'better' maken

Geruchten doen de ronde dat er een 'bad bank' zou worden opgericht. Daar zouden de rommelkredieten van alle Belgische banken in worden ondergebracht, waarna de banken opnieuw 'gezond' zouden zijn. Een dergelijk plan, helaas, is slechts een doekje voor het bloeden: het zal de patiënt niet genezen. Meer zelfs, doordat een 'bad bank' de dieperliggende oorzaak van het probleem niet wegneemt, zal het de crisis alleen maar langer doen aanslepen—en ernstiger maken. In zijn commentaar van voorbije dinsdag schrijft vermogensbeheerder Wilfried Steentjes:


"Er zijn weinig automobilisten die minder zullen tanken bij Shell omdat de beurskoers van het bedrijf is gezakt. Maar spaarders halen wél hun geld weg bij een bank met een dalende aandelenkoers. . . . Uit deze vicieuze cirkel valt maar met moeite te ontsnappen."


Hiermee raakt Steentjes, misschien onbewust, aan de dieperliggende oorzaak van de huidige bankcrisis:

Lees meer: Een 'bad bank' zal onze banken niet 'better' maken

Dead end street blues

"The main fallacy of the neo-liberal paradigm" schrijft Frank van Dun,
"is the same as the fallacy of its Keynesian counterpart. It is the notion that the market is some kind of tool—a machine that the government can fire up or slow down as required to reach desired outcomes. . . . The utilitarian-pragmatic cult of expediency and opportunistic decision-making, its embrace of the single-decider means-ends framework, the belief in the existence of a political shortcut to "complete well-being"—they all betrayed utter disregard for the principles of law and justice, which, if understood aright and applied with vigor and consistency, provide a continuous check on human activity."

Het wordt tijd dat we dit doodlopend straatje de rug toekeren:
"In every dead end street there is a point where one can only go from left to right and back and then right again, and so on and on. It is hardly helpful to call this the inevitable swing of the pendulum of history. It is going round in circles. The obvious solution is to recognise that the street is a dead end street and to abandon the illusions one had when entering it."

> Lees het volledige artikel in de eerste editie van Libertarian Papers.

Dalende prijzen zijn het tegengif voor deflatie

"Een rampzalig economisch misverstand, dat bijna universeel wordt gedeeld zowel door leken als door professionele economen, is het geloof dat dalende prijzen gelijk zijn aan deflatie en dat deze moeten gevreesd en, indien mogelijk, voorkomen worden."

Immers, aldus George Reisman na een citaat uit de New York Times waar men het tegendeel beweert, "deflatie is niet hetzelfde als dalende prijzen, maar het betekent een daling van de hoeveelheid geld en/of in het volume van geldbesteding in het economische systeem. Om hetzelfde met andere woorden te zeggen, deflatie is een veralgemeende daling in de vraag. Dalende prijzen zijn het gevolg van deflatie, niet het fenomeen zelf."

Reisman gaat verder:

"Hoewel dit zeker als een verrassing moet komen voor de Times, en voor alle anderen die de precieze betekenis van deflatie niet begrijpen, zijn dalende prijzen in feite zo ver verwijderd van deflatie dat ze er het tegengif voor zijn. Dalende prijzen zijn precies wat een economisch systeem dat deflatie heeft ondervonden in staat stelt om ervan te genezen en om erna de vruchten van economische vooruitgang te plukken."


> Lees het volledige artikel op Mises.org.

Video seminarie 8: Economische perspectieven op politiek

De video van het achtste en laatste seminarie in de reeks "Van Crusoë tot Crisis".

De video's van seminaries 1-7 zijn hier te vinden.

Nieuwsbrief #4

De laatste nieuwsbrief van 2008 werd net uitgestuurd. U kunt hem hier nalezen.

Rothbard zet je aan het denken

Op Het Vrije Volk verscheen gisteren een uitgebreide, kritische bespreking van de visie die Murray Rothbard uiteen zet in zijn boekje 'Wat heeft de overheid met ons geld gedaan?'.

> Lees 'Rothbard met zijn goudstandaard zet je aan het denken'.

Persbericht WHDOMOGG

Murray Rothbard Instituut, Antwerpen, 10 december 2008

Structurele Oorzaken Crisis Blootgelegd?

Op 15 december verschijnt het boekje "Wat heeft de overheid met ons geld gedaan?". In plaats van naar de directe aanleidingen van economische crisissen te kijken, gaat dit werkje op zoek naar fundamentele oorzaken. Professor Murray Rothbard komt tot de ontdekking dat de problemen in ons financieel systeem veel dieper zitten dan vaak wordt aangenomen. De auteur wijst in goed 100blz. niet alleen op de problemen, maar biedt ook concrete oplossingen aan.

Lees meer: Persbericht WHDOMOGG

De oorzaken van de kredietcrisis

Koen Swinkels en Frank Karsten

Het is niet de vrije markt, maar juist het overheidsingrijpen in die markt dat de huidige crisis heeft veroorzaakt.

Van alle kanten horen we dat de crisis is veroorzaakt door de hebzucht van bankiers en andere financiële instellingen, en dat de tijd van het ongebreidelde marktdenken nu duidelijk voorbij is.

Maar bankiers zijn altijd al hebzuchtig geweest, net zoals de andere spelers op de vrije markt. Zoals Adam Smith al opmerkte: het is niet uit de goedheid van zijn hart dat de bakker brood bakt, dit doet hij alleen om er zelf beter van te worden.

Dus hebzucht per se verklaart niet waarom banken nu opeens massaal zulke grote fouten hebben gemaakt die de hele economie in gevaar brengen. Normaliter als een bedrijf op de vrije markt foute beslissingen neemt, slechte investeringen doet, dan maakt het verlies en gaat het uiteindelijk failliet of wordt het opgekocht. Langdurig en op grote schaal slechte investeringen doen is in de vrije markt simpelweg niet mogelijk.

En dit is meteen het probleem: terwijl de schuld voor de huidige crisis bij de vrije markt wordt gelegd, is er feitelijk helemaal geen sprake van een vrije markt. Het zijn juist de onderstaande voorbeelden van overheidsingrijpen in de markt die de oorzaak zijn van het riskante gedrag van banken en daarmee van de crisis.

Lees meer: De oorzaken van de kredietcrisis