Op 10 en 11 april organiseert het Rothbard Instituut een intensief seminarie over Nobelprijswinnaar Friedrich von Hayek. Zowel zijn economisch werk als zijn politiek-filosofisch en methodologisch denken zullen uitgebreid bestudeerd worden door middel van lezingen en discussies.
Philipp Bagus, die in september sprak op de Rothbard Zomeruniversiteit, werd recentelijk geïnterviewd door Stephan Molyneux over hoe de Europese Centrale Bank Griekenland al aan het redden is door Griekse staatsobligaties te aanvaarden als onderpand voor haar eigen nieuwe leningen, en over de mogelijke toekomstscenario's voor Griekeland, Europa en de euro.
Het is eigenlijk per ongeluk dat ik dit 7 hoofdstukken tellende boekje heb kunnen lezen, maar ik ben er zeker niet rouwig om. De Soto geeft in dit boekje (het is slecht 129 pagina's en zeker niet veeleisend voor de lezer) een goed overzicht van de kwesties waar de Oostenrijkse school zich mee bezig houdt.
Drama’s zoals bij OPEL Antwerpen kan men enkel vermijden mits een toekomstgericht beleid, niet met stakingen om de oude structuren in stand te houden.
Waarom gaat Opel Antwerpen dicht? Waarom ging General Motors tenonder? Waarom wil AB Inbev in ons land afslanken? Waarom verhuizen zoveel bedrijven naar het buitenland?
Het antwoord op die vragen is vrij eenvoudig : de economie is een dynamisch gegeven. De omstandigheden waarin bedrijven functioneren veranderen razendsnel. De technologie evolueert in hels tempo. Bestaande producten verouderen en worden vervangen door nieuwere en betere. De marktomstandigheden wijzigen voortdurend. Nieuwe markten ontstaan en bestaande markten gaan er op achteruit. Heel wat landen, die vroeger tot de ontwikkelingslanden behoorden, staan nu te trappelen om de fakkel over te nemen van de oude industrielanden. Vele van deze opkomende landen kunnen produceren in een ondernemersvriendelijk klimaat, met lage belastingdruk en niet bezwaard door een tsunami aan reglementen, wetten en verordeningen, die bij ons het ondernemersschap maakt tot een Calvarieberg. Hun productie is dan ook heel wat goedkoper. Het is een volkomen logische beslissing van vele bedrijven om hun werkgebied te verplaatsen naar die landen.
"De Vrije Economie" is een blog met vaak interessante en altijd toegankelijke artikelen. Zo ook het laatste artikel "Statistiek in de Dierentuin":
Wat je ziet is niet altijd de waarheid. Daar moeten we bedacht op zijn als we om ons heen kijken. Ons zicht wordt belemmerd door dingen die we niet zien of niet willen zien. Onze waarneming is dus beperkt. Dit gaat zo ver dat ook statistisch onderzoek ons beperkte of zelfs foute informatie geeft.
Statistiek is geformaliseerde observatie en analyse van deze observaties. Zo is het verzamelen van gegevens om het BBP vast te stellen statistiek. Maar ook het aantonen van het verband tussen werkgelegenheid en economische groei.
Maar hoe kijken we eigenlijk? Een student biologie kan naar de dierentuin gaan en de tijgers observeren. Hij kan daar veel waarnemingen doen. De tijger slaapt veel, hij is steeds aan het ijsberen en hij wordt regelmatig gevoerd. Maar de bioloog zal nooit iets leren over het gedrag van tijgers. Dat is voor iedereen overduidelijk. Als de student bioloog de conclusie zou trekken dat wilde tijgers altijd ijsberen zou zijn studie snel ten einde zijn. Maar het is niet altijd duidelijk dat we naar een kooi kijken. We zien vaak alleen de tijger en niet de kooi.
Het recente boek van Marleen Dejonckheere, directrice De Stobbe vzw, een Centrum voor Integrale Gezinszorg verbonden aan de Bond Zonder Naam, bevat enkele zeer rake observaties over maatschappij en bureaucratie. Zo schrijft ze:
De politieman, de burgemeester, de hulpverlener, de jeugdrechter, elk reageert vanuit zijn positie op het probleem. Positie, titels en bevoegdheden zijn in onze samenleving uiterst belangrijk. We identificeren ons er soms zo sterk mee dat we die rol verwarren met onze identiteit. "Ik ben ambtenaar, ik doe wat de minister zegt", zei een jongeman die werkzaam is binnen de integrale jeugdhulpverlening me recent, "en als de minister zegt dat dit tafelkleedje zwart is, dan is dat voor mij zwart." Het tafelkleedje was wit met blauwe bloemetjes. Hij hield een luisterronde omdat gebleken was dat niemand nog naar de vergaderingen kwam. Men vroeg zich af hoe dat kwam.
Frank van Duns meesterwerk van een kwart eeuw geleden (Het Fundamenteel Rechtsbeginsel) blijft even fris en helder als achtergrond hierbij:
